NATURA BRAMY

Wbrew pozorom to nie będzie wpis o koszykówce, choć tytuł by to sugerował.

Doug Kass ukuł bardzo trafny termin na to, co ostatnio działo się na amerykańskim rynku: „Nothing But Apple” czyli Nic Oprócz Apple. Stąd więc ten tytuł.

Ostatni uparty marsz w górę, pomimo mocno przegrzanych oscylatorów, w sytuacji, gdy znaczna część rynków Europy i Azji weszła już w korekty, amerykańskie indeksy zawdzięczają w znacznej mierze temu, co działo się na akcjach Apple Inc.Oczywiście głównym beneficjentem tego był indeks Nasdaq100, w którym akcje AAPL to aż 12% ogólnej wagi, ale także szersze indeksy w jakimś stopniu korzystały z atmosfery, generowanej przez Apple.

Osobiście z uwagą obserwuję akcje tego giganta. Odskakiwanie przez AAPL od średniej 200 sesyjnej (200SMA), widoczne na wykresie poniżej,

AAPL daily. Engulfing bearish line

było dla mnie dodatkowym potwierdzeniem punktów zwrotnych w październiku i listopadzie 2011 – miało to miejsce dokładnie co do dnia w dnach rynkowych (4.10 i 25.11). Zaryzykuję twierdzenie, że chyba co drugi fundusz, stosujący automatyczne, komputerowo sterowane kupno akcji AAPL, miał programowo ustawione kupowanie tych akcji w pobliżu średniej 200SMA, tak idealnie w przeciągu ostatnich lat akcje te odbijały się od swej średniej. W zasadzie na wykresie AAPL można by uczyć się działania średnich i gdybym miał pisać podręcznik analizy technicznej, to z pewnością w rozdziale, poświęconym średnim, umieściłbym wykres, obrazujący reakcje kursu Apple na zbliżanie się do 200SMA.

Zachowanie AAPL było też jednym z tych czynników, który jesienią 2011 wzmacniał moje bycze nastawienie do rynku i nie pozwalał mi przejść na niedźwiedzie pozycje. Po prostu nie mogłem być niedźwiedziem, widząc, jak akcje Apple spokojnie korygują, zamiast lecieć w dół jak szalone.

Wszystko co dobre ma jednak kiedyś swój koniec, choćby tylko chwilowy. I tak właśnie stało się wczoraj, 15.02.2012. Dotknięcie górnej linii wideł Andrews’a i utworzenie wyraźnej świecowej formacji objęcia bessy (w niebieskim owalu) wydaje się wskazywać na wyczerpanie się potencjału wzrostowego tych akcji i ich gotowość do przejścia przynajmniej do wyraźniejszej korekty.

Prawdę powiedziawszy to nie wiem, na co liczyli wczoraj nabywcy akcji AAPL w sytuacji, gdy po zamknięciu 14.02. dzienny RSI(14) wynosił ponad 88 punktów. Ja w takiej sytuacji wolę odpuścić dalszy ruch w górę (zawsze będzie jakiś inna, następna okazja do kupna) niż ryzykować pakowanie się w papier na samym szczycie, niechby nawet tylko chwilowym. Te parę razy z przeszłości, gdy tak nie zrobiłem, pamiętam bardzo dobrze, bo solidnie bolały, a ból wzmacniany był przez to, ze działo się to wszystko na rynkach lewarowanych:

AAPL daily. RSI(14)

Nie wiem, czy uwierzysz mi, Czytelniku, ale te fiołkowe widły Andrews’a, widoczne na pierwszym wykresie akcji AAPL narysowałem jeszcze pod koniec zeszłego roku. O tym, że mogą być ważne dla zachowania akcji w przyszłości wiedziałem stąd, że były testowane w połowie grudnia przez grupę 4 świec przy dolnej linii. Po tym teście akcje zaczęły zasadniczy wzrost, którego przynajmniej chwilową kulminację widzieliśmy wczoraj. Nie sądziłem jednak, że w tak szybkim tempie AAPL  będzie testował górne ograniczenie wideł. Trzeba przyznać, że widły spisały się na medal z wyłapaniem wczorajszego szczytu. Jestem z siebie dumny, ze tak mi się je ładnie udało założyć

Czy to już koniec? Prawie hiperbola, którą widać na wykresie, jeśli się trochę zmniejszy skalę wskazywałaby na to, że tak. Ja jednak byłbym w tej akurat sprawie bardzo ostrożny – zbyt wiele opinii różnych ludzi tak właśnie twierdzących : „AAPL się skończyło!”, zdarzyło mi się wczoraj akurat przeczytać. To oczywiście nie jest w żadnym stopniu statystycznie miarodajne, ale… ja w takich razach robię się podejrzliwy.

Jest jeszcze coś, istotnego przynajmniej dla mnie, co nie pozwala mi przyłączyć się do tych, ochoczo piszących na ekranach I-pad’ów: „The End”. Ten szczyt wypada 160 tygodni od dołka AAPL z 20.01.2009 r., z którego akcje zaczęły obecną falę wzrostową. To podejrzanie blisko moich ulubionych 161-162 tygodni, ale nie dokładnie w nich. Jeśli się okaże, że w przyszłym, 161 tygodniu lub za 2 tygodnie akcje AAPL zrobią wyraźny dołek, będzie to dowód na trwanie nadal byczej rotacji Greenblatta i pomyłkę tych wszystkich, głoszących już dziś koniec wzrostów producenta I-phone’a.

I jeśli miałbym koniecznie prognozować co dalej, to tak właśnie widzę najbardziej prawdopodobny rozwój sytuacji na AAPL – na koniec wzrostów tego papieru chyba trochę za wcześnie. Moim zdaniem wszystko, na co teraz mogą liczyć niedźwiedzie, to zamknięcie luki w przedziale 480.56 – 476.79 USD i dotknięcie mediany (środkowej linii wideł Andrews’a). Z niej powinien zostać wyprowadzony kolejny wzrost, który  doprowadziłby akcje AAPL przynajmniej w rejon maksimów dziennych wczorajszego szczytu, jeśli nie wyżej, ale to już ewentualnie kwestia kolejnych tygodni. Oczywiście spadki Apple powinny pomóc nieśmiałym dotychczas spadkom na rynkach europejskich, ale nie liczyłbym tu na jakieś spektakularne wyczyny – to nadal będzie tylko standardowa korekta.

Śnieg w nocy,

Kogut sąsiada

 Pieje o milę stąd.

Shiko (1665-1751)